Sankt Vith had een kruispunt met zes verharde hoofdwegen. Oostelijk van St Vith, op de Prumerberg, groef de 168th Engineer Combat Battalion zich in. Maar tegen de overmacht Duitsers moesten ze het uiteindelijk toch opgeven.

De Amerikanen moesten op 21 december, 4 dagen later dan de Duitsers gepland hadden, St Vith opgeven anders zou het zelfde gebeurt zijn als bij Bastogne. Met hulp van de 82nd Parachute Infantry Regiment trokken de 106th zich terug aan de westkant van het riviertje de Salm. De meeste burgers waren de stad al ontvlucht toen de Amerikanen het bombardeerden op 24, 25 en 26 december. Op 23 januari werd de stad weer heroverd op de Duitsers.

juni 2012

Soms helpt het als je de wegwijzers ook leest. Maar wij hadden geen wegwijzers verwacht voor dit monument en dus waren we de weg al een keer heen en terug gereden. Toen pas zagen we de wegwijzer.
In Sankt Vith zelf zochten we drie monumenten. De eerste was niet te vinden. De straat waar die moest staan lag helemaal opengebroken en het pleintje ernaast ook. Op een plattegrond stond aangegeven dat hij op de hoek van het pleintje en die straat moest staan. Hij is fijn.
De andere twee konden we wel makkelijk vinden.

Monument voor de 168th Engineer Combat Battalion Hier kwamen de Duitsers vandaan Het bos waar de Amerikanen zaten Loopgraaf
Schuttersputjes Monument voor de 2nd Infantry Division, deze divisie werd afgelost door de 106th Monument voor de 106th Infantry Division Plakkaat op het monument