dinsdag 14 juni 2005

De ingang van de manschappen Zulk zonnig weer als het gisteren was, zoveel regen viel er vandaag. Het begon om half negen en het stopte pas tegen zevenen. We zijn naar één van de grotere museums van de Maginot linie geweest. Dit museum bestaat uit twee delen en je kon kiezen of je één van de twee wou zien of allebei. Daar waren verschillende toegangsprijzen voor. Het ene deel bestond uit een film met daarna een rondgang met een treintje. We konden kiezen in welke taal we het wilden horen: Frans, Duits of Engels. Alleen was van het Engels de laatste 25% nog niet vertaald en dit werd dus in het Frans verteld. Dat noem ik geen keuze aangezien wij nauwelijks een woord Frans spreken.
Omdat de eerstvolgende presentatie in het Frans zou zijn moesten we een half uur wachten. In die tijd hebben we de souvenirshop bekeken. Er waren aardig wat boeken ook over de Siegfriedlinie in Duitsland. Helaas waren de meeste boeken alleen in het Frans dus voor een boek over de Simserhof konden we kiezen uit één boek in het Duits. Het is niet anders.
De rondrit was erg interessant alleen wel erg fris, het is binnen 10°C en daar waren we niet helemaal op gekleed.
Tussen het eerste en tweede deel stonden we in de hal te ontdooien toen Marc vanwege zijn jas aangesproken werd door een Amerikaan. De vader en de oom van die Amerikaan hadden in de oorlog meegevochten. Er kwam ook nog een Engelsman bij staan en het gesprek ging over wat er overal te zien was.
Geschut naast de ingang Ondertussen werd ons gevraagd of we bezwaar hadden als het tweede deel in het Engels ging ipv in het Duits. Zolang het maar niet in het Frans is doen wij niet moeilijk. Bleek later dat dat vanwege die Engelsman was. Hij was voor het eerste deel maar met de Franse rondrit meegegaan want dat kon hij nog wel een beetje volgen maar Duits sprak hij zoals wij Frans spreken. En als wij op het Duits gestaan hadden dan had hij nog een uur moeten wachten.
Het tweede deel bestond uit een 1½ uur durende rondleiding te voet door een ander deel van de Simserhof. We waren nu met de enorm grote groep van 3 personen, het eerste deel waren we met z'n vieren.
De rondleiding werd gedaan door een studente die hiermee haar Engels wil verbeteren. Daar kan inderdaad nog heel wat aan verbeterd worden. Maar uiteindelijk is alles duidelijk geworden.
Dit deel was gelukkig wel echt een aanvulling met nieuwe informatie op het eerste deel. In het eerste deel kregen wij het munitie gedeelte te zien en de informatie ging meer over de functie en bouw van de Simserhof en in het tweede deel kregen we te zien hoe ze leefden.
Daarna hebben we met z'n drieën thee gedronken om weer op temperatuur te komen.

Op 13 december 1944 openden de Amerikanen de aanval op de Simserhof, onderdeel van de Maginot linie. De Duitsers hadden dit in 1940 onbeschadigd in handen gekregen en gebruikten het nu voor hun eigen verdediging. De eerste twee dagen werd het terrein steeds door beide partijen heroverd. Op 15 december zetten de Amerikanen zware artillerie in met als gevolg zware beschadigingen aan de buitenkant maar aangezien de muren 3½ meter dik waren niet aan de binnenkant. Wel werden er een aantal schietgaten hiermee uitgeschakeld. Met TNT springladingen werden de geschutskoepels opgeblazen. Op 19 december namen de Duitsers de benen via een nooduitgang.
De Amerikanen moesten naar de Ardennen voor het Ardennen offensief en bij terugkomst was het gedeelte weer door de Duitsers bezet. De Simserhof was echter niet meer voor de verdediging bruikbaar waardoor de Amerikanen het op 16 maart weer bevrijd hadden.

Installatie om de zuurstof te filteren Gang met spoor voor treintje Motor Originele dieselmotor
Het treintje De kantine De kantine De tandartsstoel
De slaapruimte De slaapruimte Het fornuis in de keuken De provisiekast
Hoge drukpannen De slagerij