Op 3 november ging de 112th op pad met als doel het dorpje Schmidt. Vanaf Vossenack de afdaling naar het riviertje de Kall en aan de overkant omhoog naar Kommerscheidt en Schmidt. Zonder problemen werden beide dorpjes veroverd. De ondersteunende tanks hadden problemen om over het smalle pad, met een ravijn aan de ene kant en rotsen aan de andere kant, bij deze dorpjes te komen. Eerst moest het pad verstevigd worden voordat ook zij die kant op konden.
De volgende dag gingen de tanks opnieuw op pad. Tegelijkertijd vielen de Duitsers met behulp van tanks Schmidt weer binnen en veroverden het. Kommerscheidt konden de Amerikanen nog behouden dankzij de drie tanks die het gelukt was om zonder ongelukken over de Kall Trail te komen. Hierna richten de Duitsers zich op de paden naast het riviertje de Kall die zij nog bezet hadden. Hiermee doorsneden ze de aanvoer van verse troepen en munitie. Op 8 november lukte het de Duitsers om ook Kommerscheidt weer te veroveren.

Wij deden de Kall Trail te voet. Het nadeel van deze wandelroutes is dat er op de plattegrond wel staat aangegeven waar ongeveer iets is maar dat er langs de route niets staat aangegeven. Met bunkers komen we er wel vrij makkelijk uit maar langs deze route hebben we ons rot gezocht naar de plek van het veldhospitaal. Dat is vanaf het pad niet te zien. Aangezien we er nu waren en niet zo gauw weer terug zouden komen was het motto dat we niet eerder verder gingen dan dat we het gevonden hadden. Aan de hand van de foto in onze reisgids hebben we het uiteindelijk kunnen lokaliseren.
Daarna kregen we zo'n smal pad dat we ons af vroegen of we nog wel goed liepen. Wij zagen zo gauw niet dat hier een tank langs zou kunnen. Zelfs als je de begroeiing wegdacht bleef het krap. Nog een geluk dat de geallieerde tanks vrij klein waren.
Op de brug over de Kall stonden twee Amerikanen te praten. Zou je verwachten dat ze hier waren vanwege WO II. Dat bleek dus niet zo te zijn. Ze bekeken het informatie bord pas nadat wij het bekeken hadden en daarna ging hun gesprek pas over wat er op de brug gebeurd was. Ze wilden maar niet weg gaan dus we besloten door te lopen en op de terugweg foto's van de brug te maken.
Bovenop de andere berg hadden we een paar uitzichtpunten. De wandelroute gaf ons een andere route terug naar de brug zodat je iets meer ziet dan alleen de Kall Trail.

Uitzicht vanaf de weilanden bij Vossenack... ...op de heuvelkam waar Schmidt ligt Uitzicht op Schmidt (rechts) Lieutenant Fleig reed hier met een Sherman op een mijn en blokkeerde daarmee de Kall Trail
Er werden vier tanks langs Fleigs tank getakeld Het pad was nauwelijks breed genoeg voor de tanks De helling loopt vrij steil af langs het pad Bij deze rotsblok liepen een paar tanks vast. Er is later een stuk van de rotsblok afgehaald met springstof
De rotsblokken hiervan liggen op de helling De afgrond liep gelijk langs het pad Hier was een Rode Kruis post ingericht Door gebrek aan vervoer en brancards om patienten af te voeren werd het hier overvol
Op dit stuk bleef de laatste tank in de modder steken. De Kalltrail komt hier samen met het pad langs de Kall De brug over het riviertje de Kall Monument voor de Duitse stafarts Dr Stüttgen die een wapenstilstand regelde om de gewonden te verzorgen De originele brug werd in de nacht van 8 op 9 november vernield door de Duitsers.
De brug over het riviertje de Kall Dan aan de overkant weer de helling op met een paar haarspeldbochten. Hier ligt nog een rupsband van een Sherman tank in de weg Na ruim 60 jaar ligt hier nog steeds een getuige van deze hel
Ook aan deze kant van de Kall bos op de helling Uitzicht over het Kall dal Vandaag de dag loopt hier een kudde schapen Uitzicht op Vossenack