Om bij het kloosterruïne Schwarzenbroich te komen moesten ze door een mijnenveld te trekken, een steile met prikkeldraad bespannen richel te beklimmen en dan een mitrailleursnest uit te schakelen. Op de eerste dag werden ze onmiddelijk tegengehouden door beschietingen. 's Nachts werd er een gat in het prikkeldraad geblazen. Het lukte de volgende dag echter nog niet om erdoorheen te komen. Ook een tweede gat in de prikkeldraadversperring kon ze niet helpen. Pas nadat tanks te hulp kwamen slaagden ze erin om hier voorbij te komen. Om 1 km verder door verse Duitse eenheden opnieuw tot staan worden gebracht.

Om bij het kloosterruïne Schwarzenbroich te komen moesten we het bos in. Op alle parkeerplaatsen die we tot nu toe bezocht hadden werden we doodgegooid met borden met wandelpaden en routes. Hier dus helemaal niets. Op goed geluk zijn we maar gaan lopen, in de verkeerde richting uiteraard. Uiteindelijk kwamen we de enige wegwijzer tegen. We moesten nog 1 km. Na zeker 2 km vonden we inderdaad de ruïne. Marcs richtingsgevoel zei dat we de andere kant op moesten lopen om weer bij de auto uit te komen. Dat klopte inderdaad en het scheelde ons wel een half uur lopen.

Kloosterruïne Schwarzenbroich Kloosterruïne Schwarzenbroich Open plek in het bos