De Paul Boesch Weg is niet zo lang dus hebben we de mogelijkheid tot verlenging erbij gedaan. Deze route is vernoemd naar de officer van de G Company.
Tijdens de wandeling zijn we helemaal niemand tegengekomen. En dat terwijl het hier toch bekend staat als wandelgebied. Op een gegeven moment liepen we langs een stroompje en daar had iemand een blik muggen opengetrokken. Daar hadden we tot nu toe geen last van gehad. Maar nu het weer steeds warmer begon te worden...

Hier was de Eerste Hulppost Het bos De weg Uitzicht naar het noorden over het Wehebachtal
Uitzicht op de volgende heuvelrug De brug over de Weißer Wehe De Weißer Wehe Purple Heart Hollow of Death Valley, beide benamingen worden hiervoor gebruikt
Het bos Het eind van Death Valley Uitzicht naar het zuiden over het Wehebachtal Dit varenveld was toen het grootste mijnenveld in het Hürtgenwald, genaamd Wilde Sau
Brandenburger Tor, begin en eindpunt van de wandeling De Napoleons Eik geeft de vroegere grens van het bos aan De Boesch Company heeft in dit veld 48 uur in dekking gelegen voor de Duitse beschietingen De Pionierbataillon van Hauptman Brückner leed hier verschrikkelijke verliezen