Omdat er steeds een behoorlijke kans aanwezig was dat de Duitsers terrein met de daar aanwezige bunkers terug konden veroveren werd besloten om alle bunkers op te blazen. De enige bunkers die niet opgeblazen zijn liggen in het bos bij Der Buhlert.

Uitzicht vanaf Der Buhlert

De parkeerplaats waar we het bos in moesten was zo gevonden. Dan het bos in. Volgens onze reisgids was het 3 km naar het pad waaraan de bunkers lagen. Er stond een duidelijke plattegrond in het boek, alleen hebben wij de verharde on onverharde paden door elkaar gehaald. Hierdoor hebben we dus extra kilometers gelopen. Uiteindelijk hebben we ze dan toch gevonden.
De bunkers zijn vanaf het pad aan het zicht onttrokken door de begroeiing. Er zijn echter meer mensen die bij de bunkers gaan kijken en daardoor was er een paadje door de begroeiing dat dan weer aangaf dat we daar even het bos in moesten. Het enige wat we links hebben laten liggen was de waterbunker die deze bunkergroep van water voorzag. Het pad daarnaartoe was één grote modderpoel en we hadden onze lieslaarzen niet bij ons.

Bunker 132 Bunker 132 Bunker 131, de natuur groeit er gewoon omheen Bunker 131
De originele verf zit er nog op Bunker 131 Bunker 135 Bunker 135
Bunker 135 Bunker 139/140 Bunker 139/140

Na elf dagen besloot generaal Hodges dat het genoeg was. Deze divisie was uitgeput. Deze strijd had de Amerikanen 4500 man gekost en de Duitsers 3000. Dit zijn totalen van zieken, vermisten en doden. Op 26 september werd de 9th Infantry Division afgelost door de 28th Infantry Division.