Monument voor het 2nd Ranger Batalion op de schietbegeleidingspost La Pointe du Hoc was de volgende stop. Het leek wel of er een bom ontploft was.
Het was jammer dat we niet op La Pointe zelf mochten komen, dit wegens afbrokkelingsgevaar.
Inmiddels moesten wij weer eens naar de wc, vervelende gewoonte. We zijn die beroemde Franse wc's nog steeds niet tegengekomen. Gelukkig maar. De wc's waren hier te smerig om beet te pakken dus besloten we om bij het volgende museum te gaan.
Pointe du Hoc is een 30 m hoge krijtrots die uitloopt in de zee. De Duitsers hadden hier een batterij neergezet van 6 kanonnen, opgesteld in cirkelvormige plekken onder de blote hemel. Hierdoor konden de kanonnen in alle richtingen schieten, begeleid door de observatiepost aan de rand van de rots. Het bereik was 20 km. Er was wel begonnen aan de bouw van betonnen kazematten maar die waren in juni 1944 nog niet voltooid.
Deze versterking wordt bestormd door het 2e bataljon onder bevel van James Rudder. Als voorbereiding werden in de nacht van 5 op 6 juni luchtbombardementen uitgevoerd en werd het vanuit zee beschoten. Om 7.10 uur landen 225 commando's aan de voet van de krijtrots. De bestorming blijkt moeilijker dan verwacht, 48 uur lang blijft de situatie onbeslist en worden 135 van de 225 commando's uitgeschakeld door de verdediging van de Duitsers. Uiteindelijk lukt het om de overwinning te behalen met hulp van pantservoertuigen. Dan blijkt de overwinning nutteloos want de kanonnen zijn al een paar dagen eerder gedemonteerd en vervangen door grote planken. De kanonnen staan enkele kilometers verderop in een boomgaard verborgen.
Deze plek is in dezelfde staat bewaard gebleven en de lichamen van de Duitsers en Amerikanen die toen gesneuveld zijn liggen nog steeds onder het puin.

Pointe du Hoc Één van de kazematten Één van de kazematten Pointe du Hoc
Een pillendoosje Pointe du Hoc Pointe du Hoc Pointe du Hoc
De kraters zijn zeer diep Een cirkel waar een kanon stond opgesteld Pointe du Hoc Een kanon